ZICH BEWEGEN - anders bezien
15 juli 2025
Jarenlang werkt hij in de psychiatrie en het speciaal onderwijs. Hier ziet hij dat bewegen goed is voor lichaam én geest. Niet enkel als lichamelijke opvoeding, maar ook als manier om het persoonlijk welbevinden te vergroten. Om dit gedachtegoed door te geven, doceert Leo Schipperijn (90) tot zijn pensioen Psychomotorische Therapie.
‘Omdat ik in het bezit was van de onderwijzersacte, hoofdakte en de lagere akte gymnastiek (akte s), mocht ik als eerste de ALO Amsterdam in twee jaar doorlopen’, start Leo Schipperijn. ‘Ik hield van sporten en vond de praktijklessen erg leuk. Maar niet iedere docent was direct overtuigd van mijn kunnen. Mijn turndocent Carlier stuurde me geregeld naar het krukkenuur op de woensdagavond voor extra lessen. En zwemdocent Hein Ouwersloot liet me tot Kerst oefenen onder leiding van twee getalenteerde studenten, Ad Bertens en Wil Wortel, voordat ik mee kon doen met de reguliere lessen.’
Van Kweekschool tot speciaal onderwijs
Schipperijn omschrijft zijn tijd op de ALO Amsterdam als een ontspannen periode. ‘De sfeer gaf me een vakantiegevoel. Veel vrijer dan de streng Katholieke omgeving van de Kweekschool – waar ik werd opgeleid tot leraar - en mijn militaire dienst. Ook mijn klasgenoten zagen de opleiding als één groot avontuur. In mijn jaar zaten onder meer bokser Jan ter Riet, atleten Ruud Kruse en John le Kiwiet, turner Ben Wilders en hockeyer/honkballer Wim van der Werff.’
Na zijn opleiding geeft Schipperijn een aantal jaren les als vakdocent LO. De grootste periode van zijn werkende leven brengt hij door in de psychiatrie en het speciaal onderwijs. ‘Mijn eerste werkkring in de ggz was bij Sint Willibrord te Heiloo. Daar had Van Roozendaal de Psychomotorische Therapie opgezet en ontwikkeld. Hij was mijn grote leermeester. Ik ben hem zeer dankbaar. Psychomotorische Therapie is een erkende vaktherapie in de geestelijke gezondheidszorg, waarbij gewerkt wordt met motorische activiteiten en/of lijfelijke ervaringen om psychische problemen op te lossen en/of te verzachten en waar mogelijk gedragsveranderingen te bewerkstelligen.’
Levensgeluk door lichamelijke opvoeding
De opleiding Psychomotorische Therapie werd eind jaren zestig opgericht door de Nederlandse Vereniging voor Psychomotorische Therapie en was aanvankelijk gevestigd aan het Gymnologisch Instituut in Utrecht. In de jaren zeventig wordt Schipperijn cursusleider bij de nieuwe opleiding. ‘We waren pioniers, maar zagen duidelijke gezondheidseffecten van onze aanpak op leerlingen en patiënten. Siem Kuiper, destijds rector van de ALO Amsterdam, was geïnteresseerd in psychologie en opvoedkunde. Ons bestuur bracht onze opleiding daarom na verloop van tijd onder bij de ALO Amsterdam. Afgestudeerde ALO’ers en andere geïnteresseerden konden bij ons een tweejarige vervolgopleiding doorlopen.’
In 1992 gaat Schipperijn met pensioen. Er waait een andere wind aan de ALO Amsterdam en de opleiding Psychomotorische Therapie verhuist naar de Hogeschool Windesheim in Zwolle. ‘Een gemis, als je het mij vraagt. Hoe ik het curriculum aan de ALO zou inrichten? Ik zou eerstejaars studenten bevragen op hun motieven en hen het gedachtegoed van grote denkers voorleggen. Ook zou ik hen koppelen aan stagebegeleiders die gericht zijn op plezier in bewegen. Zodat ze leren dat ze met hun lessen lichamelijke opvoeding een bijdrage kunnen leveren aan het levensgeluk van anderen.’
- Naam: Leo Schipperijn
- Leeftijd: 90 jaar
- Deelname/functie ALO: Student aan de ALO Amsterdam van 1958 tot 1960. Vanaf het einde van de jaren zestig tot en met negentig is hij cursusleider bij de opleiding Psychomotorische Therapie.
- Favoriete sport: Schaatsen